Το πολυτιμότερο “αγαθό” των πλουσίων….


Το πολυτιμότερο “αγαθό” των πλουσίων…. 

 ….είναι τα δισεκατομμύρια μοντέρνων σκλάβων.

  Οι κτηνοτρόφοι δεν αφήνουν τις αγελάδες τους ελεύθερες να βοσκίσουν σε ένα λιβάδι, γιατί γνωρίζουν ότι οι αγελάδες δεν θα παράγουν την ποσότητα γάλατος που χρειάζεται ο παραγωγός, δηλαδή ο ιδιοκτήτης τους, ώστε να βγάλουν μεγαλύτερο κέρδος. Όταν οι αγελάδες βρεθούν ξαφνικά έξω από το αγελαδοτροφείο, με το πέρασμα του χειμώνα, αρχίζουν να πηδούν σαν κατσίκια από την χαρά τους. Αντικρίζοντας την ελευθερία του λιβαδιού αρχίζουν τις χαρές….η ποσότητα όμως του γάλατος μειώνεται με το αποτέλεσμα ένα δυστυχή κτηνοτρόφο… με λίγο γάλα και λίγο κέρδος. 

 Σίγουρα γνωρίζετε που το πάω και που ακριβώς θέλω να καταλήξω με το συμπέρασμα αυτό. Τι κάνουμε εμείς τώρα μ' αυτό το δεδομένο; Εμείς, οι υπό γερμανική κατοχή σκλάβοι, βρισκόμαστε στην ίδια ακριβώς κατάσταση, στην περίπτωση της χαμογαλαστής αγελάδας με τα μνημονιακά δάνεια!!! Είναι το ίδιο συναίσθημα με την αγελάδα στο λιβάδι...πιστεύουμε ακριβώς ότι πιστεύουν και οι αγελάδες όταν τις βγάζουν στο λιβάδι να βοσκίσουν. 

 Οι νομικές αρχές και τα στρώματα μιας κοινωνίας σαν και αυτήν εδώ, έχουν γαλουχήσει στάλα σταλα τους ανθρώπους να πιστέψουν «ότι είναι ευτυχισμένες αγελάδες» και ότι ζουν στην καλοπέραση και την ευημερία της δυτικής κοινωνίας. Είναι όμως έτσι; πολλοί θα σκεφτούν ότι δεν είναι έτσι και ότι δεν είναι τα τετράποδα κανενός. Άλλοι έχουν καταλάβει ότι η μοναδική ισότητα που υπάρχει είναι μεταξύ των μοντέρνων σκλάβων σαν εσένα και εμένα. 

 Για τους ιδιοκτήτες μας… και δεν θα αναλύσουμε ποιοι ακριβώς είναι γιατί το έχουμε κανει σε άλλο άρθρο… που γνωρίζουν πολύ καλύτερα από εμάς το σχέδιο… τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά… για αυτούς το πολυτιμότερο αγαθό τους είναι ακόμα τα δισεκατομμύρια οικονομικών σκλάβων. Η μεγάλη μάζα που εργάζεται ασταμάτητα να πληρώνει τις ανάγκες τους...

Μας φέρνονται τόσο καλά, οι ιδιοκτήτες μας, που μας έδωσαν και σμάρτφοον ώστε να πληρώνουμε άνετα και ασφαλές τις ανάγκες μας εξ αποστάσεως. 

Μας έχουν παγιδεύσει μέσα σε ένα οικονομικό σύστημα που θα πρέπει συνέχεια να εργαζόμαστε ή να μασάμε το σανό μας όπως γίνεται με την ιδιοκτησία των σπιτιών “μας”, με την ιδιοκτησία των αυτοκίνητων “μας”, τις ασφάλειες τους , τα καύσιμα και γενικά την ευημερία που αποτελείτε μόνο από την θέαση της ύλη “μας”. 

Μας έπεισαν ότι όσο περισσότερο εργαζόμαστε θα μπορούμε να πληρώνουμε τις ανάγκες “μας” και να είμαστε σε αυτήν την πλεονεκτική θέση….να ικανοποιήσουμε τα μεγάλα μας Εγώ και την υλική προέκταση του... μόνο τότε θα είμαστε ευτυχισμένοι και ελεύθεροι. Με πολύ εργασία κόπο και μόχθο θα πληρώνουμε εφορίες για όλες τις ιδιοκτησίες μας και θα είμαστε πανευτυχείς!!! 

Δεν μας είπαν όμως σε ποιους ανήκουν όλα τα σημερινά επιτεύγματα της επιστήμης, ποιοι τα διακινούν και ποιοι έχουν το εμπόριο στα χέρια τους, σε ποιους ανήκει η διαχείριση των ενεργειακών πόρων όπως είναι το πετρέλαιο, σε ποιους οι ασφάλειες μας (ζωής, οικίας, ατοκινήτου κτλ) και γενικά το κεφάλαιο;; ποιοι επωφελούνται από την εξέλιξη της τεγνολογίας και ποιοι όχι;;; Μετά από τόση οικονομική ανάπτυξη η χαμογελαστή αγελάδα πηδάει ακόμη στο λιβάδι...πιστεύοντας ότι βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να πηδάει από την χαρά της στο καταπράσινο λιβάδι του ιδιοκτήτη της!

KORAKS

Σχόλια